ม ม ม หมอ~ น น น นุ่น~

วันนี้เพิ่งจะเปิด multiply ของพี่ไบท์มาดูรูปหลังจากไม่ได้เปิดนาน

( ที่จริงพี่ไบท์เป็นรุ่นพี่เราหนึ่งปี แต่ว่าไป AFS รุ่นที่ 47 ไปเบลเยี่ยม ก็เลยต้องซ้ำชั้นหนึ่งปีมาเรียนรุ่นเดียวกับเรา แต่เผอิญว่าเราก็ AFS รุ่น 48 ไปอิตาลี ซ้ำชั้นหนึ่งปีเหมือนกัน พี่ไบท์ก็เลยยังเป็นรุ่นพี่เรียนจบก่อนเราหนึ่งปีเหมือนเดิม )

เจออยู่อัลบั้มนึง ชื่ออัลบั้ม " อำลา อาลัย คุณครู "

เราก็นึกได้ว่าปีนี้อาจารย์เกษียณเยอะนี่นา เป็นอาจารย์ืีที่สอนเราก็เยอะ ก็เลยเปิด ๆ ดู

เปิดดูเกลี้ยง 81 รูป ทั้งเข้าแถวหน้าเสาธง สวนวิทย์หน้าโรงเรียน ห้องเคมีร้อน ๆ อบ ๆ ห้องคณิตลมพัดแรง ๆ เย็น ๆ พร้อมทั้งสมาชิกในห้องม.6/1 ทั้งเก่าทั้งใหม่รวมสี่สิบกว่าชีวิตก็อยู่กันครบ ถ่ายรูปกับอาจารย์ ถ่ายรูปรวมทั้งห้อง ( ที่นาน ๆ จะเรียกรวมมาครบกันได้ซะที ) รูปสมาชิกในห้องกราบอาจารย์พร้อมกันตามความคิดของใครสักคน รวมไปถึงรูปที่ระเบียง รูปตอนเดินเปลี่ยนห้อง รูปหน้าตึกเรียน...

ดูไปดูมา มีรูปเพื่อนในนั้น แต่ดันไม่มีเรารวมอยู่ในนั้นด้วย

...

เอาแล้วไง เริ่มฟุ้งซ่าน

เริ่มคิดไปถึง กลับไปก็ต้องไปเรียนรวมกับรุ่นน้องอีกเทอมนึง แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น

คือปัจฉิมม.6 นี่มันเป็นหนึ่งในความใฝ่ฝันของเราเลยนะ อยากรู้ว่าอารมณ์แบบกอดคอร้องไห้กับเพื่อนมันมีจริง ๆ รึเปล่า

แต่นะ ไอ้เราก็ดั๊นหนีมาอยู่อิตาลี ไม่ได้ปัจฉิมกับพวกเพื่อนรุ่นเดียวกันซะงั้น

เริ่มคิดถึงเพื่อน เริ่มเหงาละ

โรงเรียนที่นี่กับที่ไทยก็ต่างกันมาก ๆ ( แล้ววันหลังจะอัพบล็อก เอ็นทรี่ว่าด้วยโรงเรียนในอิตาลี )

แต่ก็นะ ต่อให้คล้ายกันยังไงก็แทนกันไม่ได้อยู่ดี

ที่สำคัญ โรงเรียนที่ไทย ตอนเรียนล่ะด่าจัง นู่นไม่ดีนี่ไม่ดี ผู้บริหารงี่เง่าบ้าบออย่างนู้นอย่างนี้ บลา ๆๆ พอไม่ได้เรียนหน่อยล่ะอยากกลับไปเรียนชะมัดเลย...

คิดถึงเพื่อนจริง ๆ นะเนี่ย คุณใบเตย คุณป๊อป คุณเบียร์ คุณบิ๊ก คุณเฟิร์ส คุณ ๆๆๆ ว้ากกกกกกกก ( คลั่ง )

คือพอไม่ได้เจอหน้ากันนาน ๆ ก็เริ่มคิดถึง จินตนาการภาพคุณเพื่อนสังสรรค์จะงานไหนก็แล้วแต่แล้วก็อยากไปบ้างอะ

อย่าถามนะว่าไม่คิดถึงพ่อแม่บ้างเหรอ

ตอบ...คุย skype เห็นหน้าได้ยินเสียงกันแทบทุกวัน ยังไม่มีช่องว่างให้คิดถึงอะ... ( แต่มีวูบมาบ้างตอนเช้า ๆ ตื่นมาด้วยภาษาอิตาลี อยากโดนปลุกด้วยภาษาไทยบ้าง อะไรอย่างนี้ )

ส่วนคุณแฟน อันนี้คิดถึงทุกลมหายใจนะคะพี่คะ~~

ออกทะเลไปไกล๊ไกล ย้อนกลับมาที่งานอำลาครูต่อ

ดูวันที่ที่ถ่ายรูป 10 กันยา 52 ตอนเช้า ๆ ลากยาวไปถึงสาย ๆ บ่าย ๆ เย็น ๆ หรืออะไรก็แล้วแต่เถอะนะ

แต่ว่าระหว่างที่เราอยู่บนเครื่องบินกำลังเดินทางมาอิตาลี เพื่อนกำลังกอดคอถ่ายรูปกันนี่นะ

...

เจ็บใจจริง ๆ ให้ตายเถิด

ตามรูปได้ที่นี่นะเออ มุมเล็ก ๆ ของเด็กแลกเปลี่ยน multiply ของเราเอง ไม่ได้ตกแต่งอะไรเอารูปไปกอง ๆ ไว้อย่างเดียว

เปิดให้ดูได้ทุกคน ตั้งแต่คุณพ่อคุณแม่คุณอาม่าคุณญาติโกโหติการวมไปถึงคุณเพื่อนคุณแฟนและคุณที่อ่านเจอบล็อกนี้